Sprekers

20 januari 2011
Paul de Jong – “Super!?symmetrie”

Professor Paul de Jong zal zijn lezing “Super!?symmetrie” opzoek gaan naar de link tussen fermionen en bosonen. Supersymmetrie blijkt hier oplossing voor te zijn, maar lijkt dit ook in de natuur realiseerbaar te zijn?



Vincent Icke – “Locale symmetrie, de sleutel tot het Heelal”

Ons Heelal is gebouwd uit deeltjes, ruimte en tijd. De structuur en dynamica van deze onderdelen wordt beschreven door een enkel algemeen principe: symmetrie, meer in het bijzonder locale symmetrie.
Er zijn vier symmetrieën bekend. Waarom niet een enkele? Wat ontbreekt er aan ons begrip van de Natuur om daarvan een enkele “Theorie van Alles” te maken? Is er meer dan symmetrie in het spel, en zo ja, wat dan wel?

Bart de Smit – “Escher en het Droste effect”

Op Escher’s wonderlijke litho “Prentententoonstelling” staat eenman te kijken naar een prent van een stad, waarbij het gebouw waar de man in staat deel is van de stad op de prent. In het midden heeft Escher een wit gat opengelaten met zijn handtekening. Met wiskundige analyse en computeranimatiesmaken we zichtbaar wat zich in dat gat moet afspelen.

Robbert Dijkgraaf – “The unreasonable effectiveness of symmetry”

Dijkgraaf werkt op het gebied van snaartheorie, quantumzwaartekracht en het grensgebied van wiskunde en deeltjesfysica. Voor zijn onderzoek ontving hij in 2003 de Spinozapremie, de hoogste wetenschappelijke onderscheiding in Nederland. Dijkgraaf was gasthoogleraar in onder andere Harvard, Berkeley en Kyoto en aan het MIT. Hij is redacteur van een tiental wetenschappelijke tijdschriften en wetenschappelijke adviseur van instituten in Cambridge, Bonn, Stanford, Dublin en Parijs.

Elias Vlieg – “Kristallen: bron en breking van symmetrie”

Elias Vlieg legt uit hoe symmetrie een dominante rol heeft in kristallen in kristallografie. Er zijn voorbeelden te noemen hoe klieven van kristallen op macroscopische schaal asymmetrie kan opleveren. Verder wordt er in gegaan op de rol van kristallisatie bij symmetriebreking van chirale kristallen. Dit heeft relevantie voor de oorsprong van het leven, omdat de levende materie voor linkshandige aminozuren heeft ‘gekozen’